Definicja:
Środki trwałe to rzeczowe aktywa trwałe oraz zrównane z nimi składniki majątku, o przewidywanym okresie ekonomicznej użyteczności dłuższym niż jeden rok, kompletne, zdatne do użytku i przeznaczone na potrzeby jednostki. Definicja ta wynika z art. 3 ust. 1 pkt 15 ustawy o rachunkowości.

Do środków trwałych zalicza się składniki majątku wykorzystywane w działalności operacyjnej przedsiębiorstwa, które nie są przeznaczone do sprzedaży, lecz do długotrwałego użytkowania. Ich wartość początkowa ustalana jest na podstawie ceny nabycia lub kosztu wytworzenia.

Znaczenie w księgowości:
Środki trwałe stanowią istotną część aktywów przedsiębiorstwa i są podstawą prowadzenia działalności gospodarczej. Podlegają obowiązkowej ewidencji oraz amortyzacji, a ich prawidłowa wycena i klasyfikacja wpływa na rzetelność sprawozdań finansowych.

Rodzaje środków trwałych (zgodnie z klasyfikacją):

• nieruchomości (grunty, budynki, budowle)
• maszyny i urządzenia techniczne
• środki transportu
• inne środki trwałe (np. wyposażenie, narzędzia)

Przykłady:

• budynek biurowy należący do firmy
• linia produkcyjna w zakładzie
• samochód wykorzystywany w działalności gospodarczej
• sprzęt komputerowy o wartości przekraczającej próg ewidencyjny